Latest Posts

Jak działa psychoterapia ?

By 10:47



dr n. hum. Anna Mach
psycholog, psychoterapeutka


Jak działa psychoterapia?


Historia psychoterapiisięga końca XIX w. To wtedy wiedeński neurolog Zygmunt Freud odkrył, że rozmowy przynosząpacjentom ulgę, prowadząc do zaniku objawów nerwicowych. Po 120 latachrozwoju tej metodywiemy, że psychoterapia jest co najmniej równie skuteczna jak farmakoterapia, a często skuteczniejsza, np. w przypadku nawracającej depresji, zaburzeń lękowych czyzaburzeń odżywiania. Dowiedziono też, że efekty psychoterapii utrzymują siędłużej oraz zapobiegają nawrotom lepiej niż leki. Biorąc pod uwagę liczne badania na temat efektów psychoterapii, w 2012 r. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne ogłosiło „Rezolucję na temat uznania skuteczności psychoterapii”. Wiemy więc, że działa. Ale jak? Co takiego jest w samej psychoterapii, co okazuje się leczące?

Oto cztery najważniejsze czynniki leczące w psychoterapii:

11.     Związek terapeutyczny

Osoby, które przychodzą na terapię, często czują się skrzywdzone, osamotnione, niezrozumiane nawet przez najbliższych. Najczęściej nie miały dobrych doświadczeń w relacjach z innymi.Terapeuta okazuje się osobą, która akceptuje pacjenta i przyjmuje jego doświadczenia w takim kształcie, w jakim są przez niego przeżywane. Może to być pierwsza taka relacja z drugim człowiekiem w życiu pacjentów. Terapeuta okazuje się wrażliwy na problemy pacjenta, a jednocześnie pozostawia mu potrzebną do rozwoju autonomię. W ten sposób relacja terapeutyczna stanowi prototyp zdrowej, dojrzałej więzi.Związek terapeutyczny okazuje się najważniejszym fundamentem procesu leczenia.

22.     „Naprawcze” doświadczenia emocjonalne

Pacjenci najczęściej przeżywają sporo frustracji, lęku czy beznadziei, ale trudno im odnaleźć przyczyny tych uczuć. W procesie terapii zaczynają dostrzegać związki między swoimi doświadczeniami życiowymi i przeżywanymi emocjami, co pozwala na ich bezpieczne odreagowanie. Wiele emocji pojawia się też „tu i teraz”, w reakcji na interwencje terapeuty. Dzięki przyjęciu tych uczuć przez terapeutę jako normalnych i zrozumiałych pacjent uwalnia się od nich. Na przykład dowiaduje się, że wyrażenie niezadowolenia nie musi od razu oznaczać odrzucenia czy gniewu ze strony drugiej osoby. Innym naprawczym doświadczeniem jest zobaczenie, że obie strony w relacji mogą czasem popełniać błędy, co nie narusza stabilności i trwałości więzi. 

33.     Nowe możliwości poznania siebie i otoczenia

W procesie psychoterapii we wszystkich nurtach niezwykle ważne jest osiąganie zmiany w zakresie wglądu w siebie, przekonań i schematów poznawczych rządzących życiem pacjenta. Na przykład osoba cierpiąca na depresjęprzeżywa siebie jako osobęniezdolną do bycia kochaną czy osiągania sukcesów. To, co okazuje się leczące w procesie psychoterapii w odniesieniu do sfery poznawczej, to poszerzanie perspektywy, nabywanie umiejętności spoglądania na siebie i otaczającą rzeczywistość z różnych punktów widzenia. To także rozpoznawanie swoich potrzeb, nadawanie im znaczenia i realistyczne sprawdzanie możliwości ich zaspokojenia. 

44.    Doświadczenie nowych sposobów zachowania

Ważnym czynnikiem leczącym w procesie psychoterapii okazuje sięwypróbowywanie nowych sposobów zachowania. Na przykład mimo początkowego braku zaufania pacjent może z czasemeksperymentować i sprawdzać skuteczność nowych rodzajów zachowania w gabinecie. Także nauka otwartegowyrażaniauczuć, takich jak smutek czy gniew, może się okazać łatwiejsza w relacji z terapeutą. Ważne jest także, że to, jak przebiega wprowadzanie zmian poza gabinetem, w tym reakcje osób z otoczenia pacjentów na zachodzące zmiany, pacjenci mogą szczegółowo omawiać w bezpiecznej przestrzeni gabinetu.


Bibliografia:
      American Psychological Association (2012). Resolution on the Recognition of Psychotherapy Effectiveness.http://www.apa.org/about/policy/resolution-psychotherapy.aspx
2                     Czabała JC (2013). Czynniki leczące w psychoterapii. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
        Huhn M et al. (2014). Efficacy of pharmacotherapy and psychotherapy for adult psychiatric disorders: A systematic overview of meta-analyses. Journal of the American Medical Association Psychiatry. 71 (6): 706 – 715.



  

dr n. hum. Anna Mach – psycholog, psychoterapeutka, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu SWPS, w trakcie szkolenia w Instytucie Analizy Grupowej „Rasztów”. Członkini Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Doświadczenie zawodowe zdobywała m.in. na Oddziale Zaburzeń NerwicowychWojskowego Instytutu Medycznego w Warszawieoraz na Oddziale XI Rehabilitacji Psychiatrycznej Szpitala Nowowiejskiego w Warszawie. Prowadzi psychoterapię indywidualną, terapię par oraz terapię grupową, a także szkolenia i warsztaty psychoedukacyjne. Z osobami chorującymi na anoreksję i bulimię pracuje w Ośrodku Terapii Zaburzeń Odżywiania „Alira”. Więcej informacji: www.annamach.pl.

You Might Also Like

0 komentarze

//]]>