Latest Posts

Zaburzenia obsesyjno - kompulsyjne

By 13:58


 „Nie pamiętam kiedy i jak to się zaczęło? Kiedy po raz pierwszy pięć razy nacisnąłem na klamkę a potem jeszcze pięć aby upewnić się, że na pewno zamknąłem drzwi? Kiedy moje oczy przebiegły po kurkach od kuchenki licząc w myślach “raz-dwa-trzy-cztery-pięć, raz-dwa-trzy-cztery-pięć…”? Nie pamiętam też kiedy po raz pierwszy pomodliłem się przed wyjściem z domu. Pięć razy – “tak na wszelki wypadek”. Kiedy po raz pierwszy pojawiła się ta natrętna myśl, że jeśli tego nie zrobię moim bliskim stanie się jakaś krzywda? Pamiętam jednak bardzo dobrze, że właśnie tamtego dnia, po raz pierwszy usłyszałem o nerwicy natręctw oraz o zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych.”
http://nerwica-natrectw.pl/moja-historia

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ICD-10 F42) nazywane inaczej - nerwicą natręctw, zalicza się do zaburzeń psychicznych, a dokładnie do grupy zaburzeń lękowych. Cechą charakterystyczną tych zaburzeń jest pojawienie się natrętnych myśli (tj. obsesyjnych) oraz/lub zachowań przymusowych (tj. kompulsyjnych). Obsesje pojawiające się u chorego stanowią irracjonalne, uporczywe i natrętne myśli pojawiające się automatycznie, których chory nie jest w stanie się wyzbyć, mimo przeżywanego cierpienia. Myśli te często dotyczą przemocy, kwestii religijnych, a także porządku, czystości czy układania przedmiotów w określony sposób.

Wśród najczęściej występujących wymienia się:

  • obsesyjne wątpliwości – myślenie o sprawdzeniu poprawności wykonania różnych czynności (choćby wątpliwości czy okna i drzwi są zamknięte) 
  • obsesje hipochondryczne –czyli myśli związane z lękiem przed chorobą, czy zagrożeniem życia, np.  nadmierne przestrzeganie zasad związanych z higieną w celu zabezpieczenia się przed ewentualnym zarażeniem się jakąś chorobą 
  • obsesje religijne 
  • obsesje seksualne obsesje kontrastowe – czyli agresywne (choć nigdy nie realizowane) zamiary wobec najbardziej znaczących dla chorego osób

Kompulsje (czyli inaczej rytuały) to natrętne czynności, jakich podejmuje się chory, aby uniknąć pewnych przykrych dla niego wydarzeń. Czynności te, są reakcją na pojawiające się obsesyjne myśli. Ich niewykonanie wprowadza poczucie lęku i ogólnego dyskomfortu. Czynności te wykonywane są mimo częstej dezaprobaty ze strony otoczenia.

Przykładowe czynności: 
  • mycie, czyszczenie, szorowanie rąk, ubrań czy przedmiotów użytku codziennego (obawa przed zarazkami) 
  • sprawdzanie wcześniej wykonanych czynności – np. sprawdzanie czy światło zostało zgaszone 
  • układanie, przekładanie, porządkowanie –ciągle przestawianie przedmiotów, układanie ich w określony sposób 
  • liczenie – podczas np. spaceru liczenie ilości mijanych budynków, samochodów, itd. poruszanie się określoną trasą, omijanie pęknięć na płytach chodnikowych
Dobrym przykładem prosto z ekranów telewizorów może być główny bohater serialu „Detektyw Monk”, który to odczuwał potrzebę mycia rąk, po każdym kontakcie z innym człowiekiem. Podanie ręki na przywitanie i świadomość, że o tej czynności on sam „będzie brudny”, stanowiło dla niego spory problem nie do przeskoczenia. Jeśli już taka sytuacja się przydarzyła, wycierał ręce chusteczkami, bądź mył pod wodą dokładnie szorując całą ich powierzchnię.

Co stanowi przyczynę?

Jak do tej pory nie ustalono jednoznacznej przyczyny zaburzeń tego rodzaju. Jako przyczynę wyszczególniono między innymi podłoże genetyczne, czy zaburzenia produkcji serotoniny. Prócz tego wymienia się również wcześnie powstałe poczucie odpowiedzialności za zapobieganie zagrożeniu, sztywne wymagania co do wypełniania obowiązków, przeżycie, w którym błędnie obarczono winą i zarzucono niewykonanie czynności, która miałaby zapobiec nieszczęściu, nieprawidłowości w budowie i funkcjonowaniu układu nerwowego, obciążenie okołoporodowe oraz czynniki środowiskowe.

Leczenie jest procesem niezwykle długotrwałym i złożonym, ze względu chociażby na cierpliwość jaką wykazać się musi pacjent podczas prowadzenia terapii. W leczeniu wykorzystuje się zarówno leki, psychoterapię i techniki wspomagające. Metodę leczenia dobiera się w zależności od występujących objawów oraz ich nasilenia. Zaobserwować można, iż leczenie odnosi pozytywne skutki, aż w 75% przypadków, a w 25% można uzyskać całkowite wyleczenie, bądź wręcz przeciwnie – pełną remisję.

Zaburzenia te po raz pierwszy opisano w 1838 roku. Prowadzone badania wskazują, iż z powodu tych zaburzeń częściej cierpią mężczyźni, aniżeli kobiety, oraz że większość osób na nie cierpiących pierwsze objawy zauważyło przed 15. rokiem życia. Na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne cierpi około 2,5% społeczeństwa. Należy zaznaczyć, iż w przypadku, gdy zaburzenie pojawia się w rodzinie, ryzyko jego pojawienia się i rozwoju jest większe i sięga nawet 9-10%.

Mimo, iż osoba cierpiąca na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne ma świadomość choroby, jej przebiegu, objawów, nie jest w stanie zaprzestać wykonywanych czynności z powodu lęku jaki odczuwa myśląc o konsekwencjach przerwania swoich działań.

Osobom zdrowym często ciężko jest pojąć z jak wieloma trudnościami stykają się osoby cierpiące z powodu tego zaburzenia. Nie mając styczności z takimi ludźmi, nie jesteśmy w stanie w pełni pojąć problemu jaki ich  dotyka. Chcąc spróbować pojąć powagę ich cierpień, można zajrzeć na forum, gdzie znajdują się prawdziwe historie oraz odczucia osób cierpiących na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne : 

 http://www.zaburzeni.pl/nerwica-natrectw.html

 Netografia:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Zaburzenia_obsesyjno-kompulsyjne
http://nerwicanatrectw.republika.pl/zok.html
http://psychiatria.mp.pl/choroby/show.html?id=72914
http://www.psychiczne.choroby.biz/Zaburzenia+obsesyjno-kompulsywne
http://www.poradnikzdrowie.pl/psychologia/dusza/zaburzenie-obsesyjno-kompulsyjne-objawy-i-przyczyny-zaburzen-obsesyjno_40828.html
http://www.medonet.pl/dolegliwosci,dolegliwosci-profil,1587432,1,zespol-natrectw-zaburzenie-obsesyjno-kompulsywne,index.html



 Autor: Paulina Płóciennik


Wykorzystana grafika:
Autor: Katarzyna Szymanek, Licencja: Jestem sobą, nie chorobą


You Might Also Like

0 komentarze

//]]>